Süreç, suyun yapı ile temas ettiği ilk noktada başlar ve müdahale edilmediği takdirde binanın ömrünü hızla tüketir. İşte bu çürüme sürecinin teknik detayları:
Kılcal Tırmanma ve Geniş Etki Alanı: Temel yüzeyine ulaşan su ve nem, suyun kaldırma kuvveti ve betonun kılcal (kapiler) yapısı nedeniyle sadece temelde kalmaz; yerden yaklaşık 150 cm yukarıya kadar tırmanır.
Taşıyıcı Sistemin Tahribatı: Bu yükselme aralığında kalan perde duvarlar, kolonlar ve temelin tamamı sürekli neme maruz kalarak çürümeye başlar.
Betonun Mukavemet Kaybı: Beton, zamanla kendi iç tutuculuk özelliğini yitirir ve yapısal mukavemet kaybına uğrayarak yumuşar.
Donatı Korozyonu (Paslanma): Yapının “omurgası” olarak nitelendirilen demir donatılar suyla temas ettiğinde korozyona uğrar. Bu durum demirde kesit kaybına, yani demirin incelerek erimesine neden olur.
Korkutucu İstatistik: Bilimsel araştırmalar, 10 yıl boyunca bu şekilde su etkisinde kalan taşıyıcı sistemlerin, taşıma kapasitelerinden %60 ila %80 oranında değer kaybettiğini ve binanın depreme karşı tamamen dayanımsız hale geldiğini göstermektedir.